آخرين اشتباه
دختر عزیزم! در زندگی گاه انسانهایی هستند که بودنشان بخشی از خیال ما را تسخیر می کند و نبودشان بخشی از وجود ما را با خود می برد . و با رفتنشان بخشی از وجودشان را دروجود ما به جای می گذارند. تا اندیشه ی ما با نام و خاطره شان معطر باشد این گونه انسانهای واقعی چون خورشید طلوع می کنند و غروبشان حزن زرد پاییز است
در این شب ها
که گل از برگ و برگ از باد و باد از ابر می ترسد
در این شب ها
که هر آیینه با تصویر بیگانه است
و پنهان می کند هر چشمه ای سرّ و سرورش را
چنین بیدار و دریاوار
تویی تنها که می خوانی
بر آن شاخ بلند
ای نغمه ساز باغ بی برگی
تویی تنها که میفهمی
